کابلستان

سرود ملی حکومت مجاهدین

قلعهٔ اسلام قلب اّسیا		جاودان، اّزاد، خاک اّریا
زادگاه قــهرمانان دلیر		سنگر رزمنده مردان خـدا

الله اکبر، الله اکبر، الله اکبر، الله اکبر

تیغ ایمانش به میدان جهاد		بنـد استبداد را از هم گسست
ملت اّزادهٔ افغــانسـتـان		در جهان زنجیر محکومان شکست

الله اکبر، الله اکبر، الله اکبر، الله اکبر

سر خط قراّن نظام ما بود		پرچم ایمان به بام ما بود
هم صدا و هم نوا با هم روان		وحدت ملی مرام ما بود

الله اکبر، الله اکبر، الله اکبر، الله اکبر

شادزی، اّزاد زی، اّباد زی		ای وطن در نور قــــانون خدا
مشعـــــل اّزادگی را بـــر فراز		مـــــردم سرگشته را شو رهنما

الله اکبر، الله اکبر، الله اکبر، الله اکبر

+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۳۹۰/۱۰/۰۱ ساعت ۸:۱۶ ب.ظ توسط |

عقيده بر آن است که قرن سیزده الی بیست میلادی خونين ترين دوره تاريخ برای تاجکان بوده است. تلفات انباشته شده انساني طي هجوم چنگیز خان ، تیمور لنگ و قبیله تازه به قدرت رسیده جنايت هاي جنگي و جنايت عليه قوم تاجک را که با نسل کشي شان به اوج رسيد.در اين هفت صد سال، سر زمين تاجکان حتا يک سال روي صلح و آرامش را نديده؛ در عوض صحنه ي وقوع هزاران منازعه: تاخت و تازها و جنگ هاي قبيله اي ، استعماري ، امپرياليستي، جنگ هاي داخلي و جنگ هاي مذهبي، طغيان، نبرد چريکي، جنگ هاي آزادي بخش، شورش ها و انقلاب ها و چپاول ها... بوده است. اکثريت عظيم تاجکان که در چین ، هند ، پاکستان ، تاجکستان ، ازبکستان ، افغانستان ، ایران و دیگر کشور های نزدیک زنده گی میکنند در این عمر کوتاه خود، دست کم يک جنگ را شاهد بوده اند.پيوسته يوغ دسته اي بي پايان از ظالمان را که سوار شدن بر گرده مردم عامل شکوفايي شان بود بر دوش مي کشيد: امپراتورها، شاهان، سلاطين، پادشاهان، سپه سالاران، ، روساي جمهور، شاهزادگان ، وزيران و اميران، همه تشنه ي جاه و جلال، قدرت و ثروت، آماده ارتکاب هر گونه عمل پليد براي دست يازي به آمال خود، يا حفظ آن که به چنگ آورده اند .سده سیزده الی پانزده هزاره ها تاجک توسط چنگیز خان ، تیمور لنگ و متباقی شاه در این دو قرن اخیر توسط قبیله تازه به قدرت رسیده کشته و یا از مناطق شان به طور اجباری کوچ داده شده اند ، مشخصاتي را که به عنوان نشانه هاي تعقيب و آزارهاي قرن گذشته پذيرفته ايم مي توانيم در سرتاسر ، جا به جايي جمعيت و راه پيمايي هاي هلاکت بار، اردوگاه هاي مرگ، سر به نيست کردن دست جمعي زندانيان، تجاوز، شکنجه و اعدام هاي بي محاکمه، مانع هر گونه تلاش براي مقاومت مي شود، اسارت و بردگي جان بدر بردگان؛ و همين طور غارت، به آتش کشيدن و نابودي شهرها و روستاها، کشتزارها و وسايل توليد؛ جنايت هاي جنگي و جنايت عليه بشريت که به مهاجرت خفت بار مردم رهيده از مرگ منتهي مي شوند و آنها را آماج راهزنان و عوامل جنگ داخلي قرار مي دهند؛ قربانيان قحطي هاي وحشتناک که در اثر اشاعه ي بيماري هاي همه گير و حتا از کشتارها، به سرعت نابود مي شوند.هجوم های پی پی سرزمین تاجکان را آماج خود ساخت. مهد تمدني بيش از هزار ساله با شهرهاي شکوه مندش: سمرقند، بخارا، بلخ، مرو ، نيشابور، باميان، هرات، پروان ، غزني ...براي انهدام يکي از پيش رفته ترين قلمروهاي موجود جهان، نابودي مزارع و قنوات، غارت شهرهاي پر رونق و تبديل شان به تلي از خاکستر، ورشکستگي تجارت و پيشه وري، به بردگي کشاندن و آواره ساختن جمعيت ها، به طور کامل، و قتل عام هزار ها انسان توسط مغول ها، تنها دو سال، کفايت کرد.اسيري در کار نبود: از لشگرها و پادگان هاي مغلوب، سربازاني را که در ميدان رزم کشته نشده بودند، يک به يک گردن مي زدند؛ همين طور، در شهرهاي تحت محاصره که بيش از اندازه مقاومت نشان داده بودند، هر موجود زنده اي را در آنها به قتل میرساندن ، و در گروه هاي دهها هزار نفري، در ميان دريايي از خون اعدام مي کردند. جنازه ي آنها خوراک لاشخورها مي شد، از کله ها، مناره ها مي ساختند، يک طرف مردان و در طرف ديگر زنان و کودکان، و اين راه و رسمي بود ، در نيشابور ، سمرقند ، بخارا خجند ، بلخ ، پروان ، هلمند ، قندهار ، عزنی ، بامیان و در هرات همه سرزمین تاجکان نه سر ماند بر تن، نه تن بر سري»، همه را، «حتا سگ ها و گربه ها» را، به طرز فجيعي به قتل رساندند. در بامیان ،عزنی و دیگر شهر خراسان از سربازان هزار نفری با خانواده های شان جابجا میگردید ، که تا مدت ها بالای گرده های مردم ستم دیده تاجک حکومت کردند.جانشينان چنگيزخان، پس از تقسيم امپراتوري ميان خود، با همان روش ها به جهان گشايي ادامه دادند و توانستند به مدت يک و نيم سده سلطه ي بي رحمانه خود را بر ملت هاي مغلوب حفظ نمايند. رونق کارشان به قيمت رنج توده هاي دهقاني تمام مي شد که زير فشار باج و خراج هاي سنگين خورد مي شدند، يا همچنان زير چکمه فئودال هاي محلي که به چاپلوسي اربابان شکست ناپذير جديدشان مي شتافتند، باقي مي ماندند.تيمور لنگ، اين بزرگ استاد دغل کاري و خيانت که خود را از اعقاب مغولان مي دانست، آثاري در شان آنها از خود بر جا گذاشت و حتا، در کشتار و خرابي، از آنها پيشي گرفت. او توحش مغولان را با تعصب مذهبي رزمندگان طريقت اسلامي، هر چند بيشترين تعداد قربانيان اش را ميليون ها مسلمان تشکيل مي دادند، شهرها را سوزاندند، روستاها، زراعت ها، شبکه هاي آبرساني به بيابان مبدل شدند. دغدغه ي اشغال و بهره برداري از سرزمين هاي گشوده شده در کار نبود. تنها هدف نابود کردن بود، در پي نبرد تا دم مرگ ميان چادرنشينان و مردم ساکن، ميان سواره نظام و پياده ها. اما «گله اي از گوساله ها و اسب ها در برابر ببرها و دسته گرگ ها چه کاري از دست شان ساخته بود؟»تيموريان عليه مردم غير نظامي از همان روش هاي مغول ها استفاده مي کردند. مگر به هر دوي آنها اين رسالت الهي واگذار نشده بود که از راه جنگ، صلح جهاني را تحت اقتدار انحصاري خود برقرار کنند؟ده ها هزار اسير به دنبال خود مي کشاندند و آنها را مانند چهارپايان به برده فروشان مي فروختند يا در مواقعي که دست و پا گير مي شدند سر به نيست شان مي کردند ، آنها را بي سلاح به پيشواز قواي دشمن مي فرستادند تا ضربه اوليه ي حمله دشمن گرفته شود؛ يا آنها را وادار به هجوم به باروهاي شهرهاي محاصره شده مي کردند و آنها، در امواج پياپي، مجبور بودند از روي جنازه ي يکديگر عبور کنند. در صف هاي ده ها هزار نفري، صنعت گران، زنان و پسران کم سن و سال را که جزئي از غنايم بودند، در راه پيمايي هاي مرگبار و بي پايان، در جاده هاي پوشيده از جنازه، رهسپار تبعيد مي کردند. و به اين ترتيب، در همه جا، وحشتي غير قابل توصبف مي پراکندند. وحشتي که با هزاران شايعه در باره ي ، شکست ناپذيري، عاري بودن از هر گونه احساس انساني مهاجمان، که خود متجاوزان هم به آنها دامن مي زدند، تشديد مي شد و هر گونه اراده ي مقاومت را از مردم سلب مي کرد.

نوشته‌های پیشین

آرشیو موضوعی

BLOGFA.COM

سیاسی، فرهنگی، اجتماعی ،تاریخی و مذهبی

سرود ملی حکومت مجاهدین

نوشته‌های پیشین

آرشیو موضوعی